Hij is af….

Kan dat? Ja dat kan! Campzone Heimwee en dit is waarom in beeld en woorden:

• Zon
• Niets moet alles mag
• Je beste vrienden om je heen hebben
• Gezelligheid
• Relax
• BBQ-en 11 dagen lang
• Bunga Royaals
• Laila Prosecco
• Vrouwen blaadjes
• Uitslapen
• Beetje series kijken
• Maar vooral heeeeeeel veeel lol hebben

(lees verder…)

(lees verder…)

Terwijl ik dit tik hoor ik op de achtergrond Captain Jack door de speakers van het eind feest knallen. Helaas voor mij niet echt dansbaar aangezien ik door de grond ga van de pijn in mijn rug. Maar goed, heb net wel een lading foto’s gemaakt. Maar laten we even terug gaan naar gisteren. Glenn heeft gisteren zijn laatste onderdelen voor zijn nieuwe pc opgehaald. Samen met Rob en Andries heeft hij deze gisteren in elkaar gezet. Dit tewijl op het veld het moordspel bezig was. Zeg maar gewoon een beetje Real Life CSI. Je krijgt hints maar voor deze hints moet je een opdracht uitvoeren. Bij Wallylan was dit een sleutel van een touw afhalen vol met knopen en de manitou duwen. (foto’s hieronder)

Vandaag was het weer tijd voor ouderwets Zeepvoetbal. Vaak veel ” gewonden” en dus ook veel EHBO aanwezig. Zo ook dit keer, helaas moest onze topscorer van Wallylan afgevoerd worden op een brancard met een verdraaide knie. Resultaat een uurtje of 2 in het ziekenhuis voor foto’s. Na dit spektakel was het tijd voor de tv-tune compo die door wallylan elk jaar georganiseerd wordt. Met daar achter het gedreun wat ik nu nog op de achtergrond hoor: Het eindfeest, wat zometeen afgesloten gaat worden met Kampvuur. Hieronder weer een dikke lading foto’s van vandaag en gisteren.

(lees verder…)

Mijn zusje zat toch ergens in Brabant op de camping en besloot gezellig zaterdag even langs te komen. Ik had heel veel geluk want ze had haar kappersschaar mee en dus kon ze mooi even mijn haar bij knippen. Ilone kreeg ook meteen even een goede knipbeurt. Helaas wilde ze niet mee eten en is ze weer terug gegaan naar de camping. Het was zeker wel even gezellig. Lekker even in het zonnetje met Ilone en mijn zusje een wijntje drinken. Wat kan het leven toch simpel en heerlijk zijn.

Gisteren was best een drukke dag. Ondanks dat de regen vaak nog even om de hoek kwam kijken was het toch nog lekker warm. Voor 16.00uur was iedereen lekker zijn eigen ding aan het doen. Helaas voor Ilone was dat de laptop uit elkaar halen, want haar videokaart is overleden Maar om 16.00 uur stond de rodeostier bij het cateringplein en werd het daar best lekker druk. Er was afgesproken dat daar tot 22.00 uur een klein feestje gehouden kon worden. Alle apparatuur van P&G Rental naar het cateringplein geduwd en daar stond DJ Rob & DJ Flowers achter de ” draaitafels”. Helaas moest dit feestje om 22.00 uur alweer afgebroken worden, want de vergunning geeft gewoon niet later aan.

Terwijl het op het plein lekker vol liep was er op het activiteitenveld ook nog een stoelendans van een flink aantal man. Helaas werd beide nog 1 keer verstoord door een heftige regenbui. Bij het kampvuur was het ook weer goed druk. Misschien ook wel omdat het vreselijk mistig aan het worden was en koud.

(lees verder…)

Warm was het gisteren zeker niet. Het heeft zelfs bijna de hele middag geregend. Net ook allemaal op het moment dat we gezellig met ze alle voor de zoveelste keer wilde gaan BBQ. Andries zat namelijk bij ons de dag ervoor en vond het wel weer een leuk idee om met een aantal mensen gezellig te gaan BBQ-en. Zo gezegd, zo gedaan. Stefan en Steph en Iris ook uitgenodigd en de Wally/P&G BBQ kon van start. Ilone en ik zijn voor dit festijn smiddags boodschappen wezen doen. Eerst langs de supermarkt daarna langs de makro. Het bonnetje voor deze BBQ ging weer naar Jur die alles verrekent.

Gelukkig voor ons was het net voor de BBQ ook weer droog. De zon begon te schijnen dus er werd na de BBQ weer ouderwets ge-wallybalt. Onno wilde graag mijn camera even lenen. Resultaat van zijn fotoschiet actie is hieronder terug te vinden.

(lees verder…)

Wat een geweldige heerlijk weer zeg vandaag. Het zwembad op het terrein heeft het dan ook goed gedaan. We hebben morgen eerst bij Kees (catering) heerlijk zitten ontbijten waarna ik op mijn gemak even een aantal afleveringen van een serie heb zitten kijken. Zo rond de middag nog even wat boodschappen gedaan voor de BBQ savonds. Na dit alles nog heerlijk met een ijskoude prosecco en een boek in het zonnetje weg gedut. Ik zeg vakantie!

(lees verder…)

Helaas is het voor 1 van onze vrienden het Campzone feest alweer afgelopen. Mandy is namelijk gisterenochtend al met spoed naar het ziekenhuis gebracht en avonds laat nog een keertje. Met een gruwelijke ontsteking is zij vanmorgen dan ook naar huis gebracht door Jur. Misschien dat het daarom de rest van de dag ook zo regenachtig was. Door de regen was het een prima dag om een eens lekker in je keet te blijven zitten en een serie te kijken. Helaas voor mij heb ik weinig serie gezien, want mijn ogen vielen halverwege dicht. Gelukkig was het zo rond etenstijd weer droog en konden we genieten van de ketjap pasta! De mannen en vrouwen zijn nu aan het volleyballen, maar er moet vanavond ook nog een fust bier op bij Bikkels. Iets zeg mij dat deze nacht nog lang gaat worden.

(lees verder…)

De keywords voor deze zondag waren, slapen, rustig aan doen, beetje op stoeltjes buiten naar twister kijken, relaxen, niets moet alles mag en BBQ. Daarom alleen de foto’s vandaag:

(lees verder…)

Uitslapen lukt mij tegenwoordig toch al niet echt meer. Maar op Campzone eigenlijk al helemaal niet. Daarom probeer ik een ritme aan te houden en niet s’nachts rond 3 uur bijvoorbeeld naar mijn bed te gaan. Het is soms wat moeilijk om jezelf weg te trekken bij een gezellige groep, maar ik weet gewoon dat als ik het niet doe dat ik na 11 dagen compleet gesloopt terug kom op mijn werk.

Zaterdagochtend was dus ook zo’n ochtend dat ik gewoon rond 09.00 uur onder de douche stond. Tot mijn verbazing kwam ik er achter dat ik een behoorlijk vlek in mijn spijkerbroek had zitten. Damn! Ben net op het veld, en nu is er al 1 broek ” afgeschreven “. Met wat boenen en zeep kwam de vlek er aardig uit. Met mijn grote mond zeg ik dus ook nog ” Blijf gewoond doorgaan tot die vlek eruit is”. Helaas voor mij ging er 2 minuten daarna een complete beker koffie over mijn broek en trui. Dus toch maar die andere spijkerbroek aan. Alsof het een soort van voodoo was ging diezelfde middag dus nog een lading frisdrank over die broek. Gevolg: Geen schone broeken meer en ik kon dus op de eerste dag van Campzone alweer terug naar huis om een was te draaien. (nu woon ik gelukkig op 5min afstand van het terrein, maar leuk is anders).

Zo ben je dus wel even van het veld af. Ondertussen hadden Ilone en Jur bij de Makro voor 800 personen roomsoesjes ingeslagen. Een cadeautje van Wallylan voor het tienjarige bestaan van Campzone. Na de gezellige BBQ bij Wally hebben we met zijn drieën 8 schalen soesjes gestapeld. Deze zouden tijdens de opening van Steph uitgedeeld worden. Terwijl ik dit aan het tikken ben is er nog gezellig een kampvuur aan de gang. Die is aangestoken door vuurspuwers. Na de leuke speech van de organisatie, de soesjes, het openingsfilmpje en de vuurspuwers kan men volgens mij met trots zeggen dat ook editie 10 nu al een groot succes is.

(lees verder…)

Na mijn laatste dag werken was het gisterenavond voor mij ook tijd om richting het terrein te gaan. Er zaten al een flink aantal gamers op het veld. Het was dan ook een heerlijk gevoel om weer “thuis” te zijn. Met een grote glimlach op het gezicht stond Ilone al klaar met een BugaRoyaal. (Prosseco met rode martini). Vakantie was begonnen. Na het snel uitpakken van mijn spullen en het klaar zetten van mijn pc vond ik het tijd worden eens lekker een rondje te gaan lopen. Veel bekende waarbij je namelijk even kan blijven staan op te praten.

Zo kwam ik al snel Henk en Ina tegen die met [FF]Pa op het TAC veld zitten. Terug gekomen op ons veld was daar een ware worsteling uitgebroken tussen Ilone & Stefan met als gevolg daarna Jurrien & Onno, Onno & Freddie en last but not least Jurrien & Freddie. Zo tegen de tijd dat het ging schemeren werd het tijd mijn neus even te laten zien bij Bikkels. De trouwfoto’s van Alexander moest ik zeker nog even zien. Kapot ging ik rond middernacht het bed in.

Welkom op Campzone

(lees verder…)

[nù(r)d] (Engels) de -woord (mannelijk) nerds intelligente, maar enigszins wereldvreemde en sociaal onhandige jongeman, vaak met een grote kundigheid op een bepaald terrein (vooral in de computersfeer)

Scheldnaam, maar ook geuzennaam voor een computerfreak. Het stereotype beeld is die van een verlegen jongen die goed is in computerzaken, maar verder wereldvreemd overkomt.

Wereldvreemd, niet sociaal dat zijn een aantal steekwoorden die je vaak tegenkomt als je opzoek gaat naar de betekenis van nerd. Al jaren zolang dit evenement bestaat wordt het afgeschilderd als een Nerdkamp. Owkay, als het een nerdkamp is waarom zitten de meeste mensen sociaal gezellig met elkaar te BBQ en een biertje te drinken? Waarom twitteren veel bezoekers zich helemaal dood over dit evenement? Twitter is een social media tool, je zou toch denken dat een echte nerd die niet gebruikt toch?

Zullen we dan bijdeze het woord Nerdkamp maar gewoon lostrekken van Campzone? Campzone zit namelijk vol met bekende, vrienden maar vooral gezellige mensen die als rode draad en verbinding Gamen leuk vinden. Maar he, dat vind jij vast niet leuk toch? Zo’n leuk spelletje op je Iphone, of op een webbased website zoals Zylom?

Campzone wordt alleen nog maar uitgemaakt voor een Nerdkamp door mensen die er gewoon niet geweest zijn en ook daar niet heel willen. Campzone kan je niet uitleggen, dat moet je gewoon meemaken!

Na een geweldige Campzone 8 met Wallylan hadden we al snel besloten met Campzone 9 niet meer in het crewcomplex te gaan zitten. Mijn dagen als “vrijwilliger” waren ook afgelopen en ik zou als bezoeker gaan. Resultaat 11 dagen lang heerlijk het in Wallyhotel zitten. Op het veld van wallylan stonden onze 2 keten waar we heerlijk die dagen hebben zitten vertoeven. Met als buren: Wallylan!

Eindelijk kon ik als bezoeker weer eens genieten van een vakantie. En ik moet je zeggen dat ik reten trots was op wat ik zag dat jaar. Dat de organisatie met vrijwilligers het toch elk jaar weer voor elkaar krijgen. Als bezoeker vond ik het geweldig. Mijn 11 dagen bestonden uit gezellig buiten zitten met vrienden en bekende, series kijken, beetje gamen (voor het eerst in 8 jaar!) BBQ-en en rondwandelen. Want mijn god zeg, hoeveel vrienden en kennissen bouw je op met al die jaren Campzone.
(lees verder…)

Na mijn vuurdoop in 2007 mocht ik in 2008 persvoorlichting samen met Bo doen. In je eentje red je het namelijk gewoon echt niet. Eigenlijk heb je een compleet team van mensen nodig. Je wil gewoon niet geloven hoeveel pers er op het evenement rond lopen, bellen of interviews willen afnemen. Er is 1 interview wat ik mij heel goed voor de geest kan halen. Ik zat namelijk lekker met Joost bij Chris en Lianne voor de entree. Glas wijn erbij want om 19.00 uur hoef je echt niemand meer te verwachten. Mijn taak voor die dag zat erop. Niets bleek minder waar te zijn, want op het moment dat ik lekker een slok wijn wilde pakken kreeg ik telefoon. Het was Niels Hoogland van radio 538 en ik zat meteen live in de uitzending.

De entree had dit jaar ook een ander plekje gekregen. Hij stond helemaal in het begin van het veld meteen bij binnenkomst. Wel zo makkelijk. De persruimte zat naast de slaapkamer van Chris en Lianne die weer boven op de entree stonden. Tijdens het zelfde wijntje waar ik het net over had begon het ook heel hard te waaien. Vlak naast de entree stond een tentje wat we compleet de lucht in zagen gaan, met als gevolg dat alles zeik en zeik nat was en bijna iedereen van Bikkels daar stond te helpen de spullen weer op orde te brengen. Dat was even heel vreemd, maar je fieldadmins staan altijd voor je klaar.

Een echt persrooster hadden we in 2008 nog niet, het hield eigenlijk gewoon in dat als pers zich aanmelden bij de entree dat ik werd gebeld of Bo. Maar net wie er op dat moment nog vrij was. Weet nog dat ik een telefoontje kreeg van de entree dat Geenstijl aan de poort stond. Deze heb ik toch richting Stefan gegooid. Niet echt handig om als vrouw geenstijl te woord te staan, daar had het alleen maar erger van geworden. Ondanks dat we veel met pers rondlopen gebeuren er soms toch dingen in de media die we niet aan zagen komen. Het artikel van Nova daarin tegen viel 100% mee. De insteek was duidelijk. We willen een reportage maken over kinderen onder de 16 jaar en games. In overleg met Simbo hebben ze toen daar de hele dag gefilmd.
(lees verder…)

Het eerste jaar in Oirschot. De organisatie wilde een uitdaging en die kregen we ook voor onze kiezen. Nieuw veld, niet weten wat de zwakheden van dat veld zijn en meteen noodweer. Aangekomen op het veld om op te bouwen wordt ik meteen richting de camera geduwd. Omroep Brabant stond op de stoep en wilde meteen filmen. Het opbouwen van een compleet dorp met alle benodigdheden is namelijk nogal uniek in deze vorm. Prima, zo gezegd zo gedaan! Meteen ook ontgroent in mijn taak als persvoorlichtster. Voor het eerst dit jaar zou ik met pers meelopen over het veld en mijn woordje kunnen doen. In opleiding bij Bouke, als er iemand pers en media gewend is is hij het wel. Helaas voor mij was mijn binnenkomer niet zo heel fijn. Ik bleef namelijk door het drassige veld met mijn net nieuwe auto hangen tussen 2 rijplaten en moest eruit getrokken worden door de manitou. Resultaat: 1 lekke band, en een verbogen voorarm.

Gewapend met persdocumentatie gingen we samen de strijd aan 11 dagen lang. Dat waren verdomde lange dagen. Kranten die het complete gevoel wilde hebben en ook s’avonds langer wilde blijven, pers die s’morgens om 10 uur voor het hek stond. En dat allemaal terwijl je ze van te voren al had gemeld dat het helemaal niet handig is om voor 12.00 uur op het terrein te komen. Gamers gaan s’avonds langer door en liggen dus om 10 uur nog in hun tent. Niet echt spannend te noemen.

(lees verder…)

Campzone 6 het laatste jaar in Biddinghuizen, maar dat wisten we natuurlijk toen nog niet. Afscheid van het terrein hebben nooit echt kunnen nemen maar het was weer een goed feestje van 11 dagen lang. met een slijptol werd om klokslag 00.00 uur het terrein geopend. Nog nooit hebben we zo’n opening op een nacht gehad en het zag er dan ook behoorlijk spectaculair uit. (we zullen maar niet te hard zeggen dat de slijptol zo bot was als het maar kon). Warm? Ja ook dit jaar was het weer bloedheet. Hoewel het gezegde is op Campzone dat het om het jaar mooi weer is, kom ik er achter na het schrijven van al deze stukjes dat dat dus eigenlijk wel meevalt. Als we in het water zitten op het evenement dan is het alleen ook echt goed in de regen.

Maar goed, hitte kan goed opgelost worden door veel activiteiten met water. Een glijbaan, zeepvoetbal en singstar in de buitenlucht ipv binnen de maintent.
Dit was helaas ook het jaar dat er iemand besloot met zijn tengels aan de noodstop van de aggregaat te zitten. Wat veel consequenties had voor de jaren daarna. We moesten dus echt met hekken alles af gaan schermen en zo dus een backstage gedeelte gaan maken zodat men niet aan spullen zouden komen die niet van hun waren. Het jaar daarna was dus het infrateam en overige crew verplicht rond te lopen met een backstage pas en een sleutel van het hek. Helaas, zonde, gewoon klote maar daar is gewoon al genoeg over gezegd.
(lees verder…)

Mijn eerste jaar in het crewcomplex. Weg uit de tent bij Shifd hoog en droog in het complex. Het kost wat, maar dan heb je ook wel wat en het communiceert een stuk makkelijker met de rest van je “collega’s “. Het veel besproken BIG team stond ook dit jaar een ochtend te flyeren. Veel ophef op het interne forum en irc wat ze wel niet zouden komen doen. Jongens en meiden relax! Ze kwamen alleen maar stickers uitdelen die daarna weer op vele andere artikelen terug te vinden waren. GamesFM deed vanaf dit evenement ook 11 dagen lang uitzenden. Bouke die toen nog achter de mic stond maakte geweldige radio en gamesFM stond dan ook bijna standaard op in het crew hok.

Naast het rijden op de stier werd er ook een poging gedaan de grootste Campzone omelet te maken en was wallybal weer een groot succes. De mascotte van Wallylan vond uiteindelijk zijn plek boven op de wc/douche blokken en stond daar trots het hele evenement te waken over het veld als een echte warrior. Ons jongste crewlid JW had het zwaar te voortduren naast geducktaped te worden werd hij ook nog eens zo de douches ingezet om te genieten van een ijskoude douche.
(lees verder…)

Na een flink aantal jaren dat de crew gewoon in een (nogal lekkende ) tent hadden gezeten kwamen op Campzone 4 de eerste keten het terrein op. Dit met flink wat tegenspraak van een flink aantal mensen want het kampeer gevoel ging daarvan wel meteen een stuk omlaag. Het eerste crewcomplex was een feit. Na een flinke natte opbouw bleek het evenement zelf toch nog aardig droog te worden. Voor het tweede jaar stond de demotruck ook weer op locatie en kon het promotieteam (waaronder ik) weer fijn spullen naar beneden gooien naar bezoekers. Waar ze alleen geen rekening mee hadden gehouden waren de scherpen vierkanten magneten die wij vrolijk naar beneden gooien en als werpster op wat bezoekers terecht kwamen. Dat er niemand echt serieuze verwondingen heeft overgehouden aan dat spektakel is nog steeds een wonder.

Entree zat ik dat jaar geloof ik al niet meer. Want het jaar daarvoor kwam Madshark steph er achter dat ik een opleiding deed voor netwerk en systeembeheer. Zo stond ik dus in 2004 te spelen met een Promise 2 TB server die we mochten testen en was ik onderdeel van het techteam samen met Herman, JW, Bas, Ron, Steph en Andries.

En hoe anders dan met een geweldig eindfeest kan je campzone afsluiten. In een tent het eind feest houden? Welnee! Dat doen we buiten bij het kampvuur veld met een constructie van een hoogwerker, trus en verlichting! En natuurlijk hebben we dit jaar ook weer genoeg foto’s in het archief zitten

(lees verder…)

Na het geweldige succes van Campzone 2 werd ik kort daarna gevraagd door Perry of ik het promotieteam van Gameparty wilde komen versterken. Niet heel veel later stond ik op de GameXpo in een veel te kort Gameparty topje flyers uit te delen. Deel uitmaken van het Gameparty promotie team hield dan ook wel in dat je met Campzone ook mee kon helpen. Zo zat ik dus met Campzone 3 bij de entree. Wat het jaar daarvoor nog een kleine kleed was waar men zich moest melden, was het nu een grote witte tent met een wiebelige plankenvloer en 6 incheckbalies.

Samen met Kim (TQB) en Lianne (Campmoeder) heb ik mij daar zo ongeveer 11 dagen goed kunnen vermaken. Er waren wel dienstroosters, maar toch liep dat nooit vlekkeloos. Naast dat ik veel tijd doorbracht in de entreetent was ik ook veel te vinden op het veld van Fragvalley. Zij hadden toen veld B onder hun hoeden, en elke ochtend lag er bij je tent dan ook de Fragvalley ochtend krant met een puzzel daarin. Een groot succes op het B veld.
(lees verder…)

Het is echt haast niet te geloven. Maar Campzone is dit jaar jarig! Over een paar weken begint de tiende editie alweer.

Ik kan nog heel goed mijn eerste keer Campzone herinneren. Het was Campzone2, een oude vriend en klasgenoot van mij, Patrick, wilde naar WAN. Maar net op het moment dat wij daar heen zouden gaan werd WAN niet meer gehouden. Het alternatief was 11 dagen Campzone. Ongeveer hetzelfde maar dan op een veld bij Walibi Flevo. Zo gezegd, zo gedaan 11 dagen naar de Flevopolder. Beetje jammer voor mij was dat mijn ouders al een vakantie geboekt hadden en ik na 5 dagen op het evenement alweer terug moest. Met een geleende pc van Patrick zaten we met 4 man in een grote legertent die we gehuurd hadden. Overdag snikheet en vol met wespen en snachts klam, nat en koud. Maar het was zo leuk dat we het jaar daarop gewoon weer zouden gaan.

(lees verder…)